padli to wyjątkowa rasa o prawdziwie demonicznych korzeniach, jedna z niewielu co do której byłem to w stanie definitywnie zweryfikować w źródłach innych niż starożytne tomy Vizjerei, znajdujących się w moim posiadaniu.

Jak zapewne wiedzą moi czytelnicy, wczesne zapiski Vizjerei są niejednokrotnie niczym więcej jak tylko egoistyczną propagandą, mającą na celu wybielenie potwornych uczynków jakich dopuszczał się ten klan magów. Przykładowo, wiemy już teraz, że goatmeni byli jedynie nieświadomymi ludzkimi ofiarami starożytnej walki o władzę toczonej przez Vizjerei (spójrzcie na wpis 009 aby znaleźć szczegółowe informacje na temat tragicznej historii rasy Khazra). Tymczasem starożytne teksty Vizjerei starają się sprawić abyśmy uwierzyli, że byli oni tak naprawdę demonami, co więcej – pomocnikami samego Baala!

Jednak dzięki sumiennemu porównywaniu z innymi manuskryptami w mojej szerokiej bibliotece, ustaliłem, że opis kreatur zwanych Upadłymi, dokonany przez klan Vizjerei, jest mimo wszystko zgodny z faktami.

Cytując wolumin 5. Demonicus de Zoltun Kulle:

Upadli (Nanus Improbus)

Niezależnie od tego jak nieprawdopodobnym się to wydaje, Upadli byli swego czasu wysokimi rangą demonami Płonących Piekieł. Służyli Azmodanowi, wykonując zadania którymi ten się nie zajmował i jakimi zajmować się nie mógł. Byli oni narzędziem Azmodana podczas jego pierwszej nieudanej próby zagarnięcia władzy od Diablo i jego braci. Po tej porażce, Upadli zostali poddani gniewowi Diablo w pełnym wymiarze. Zostali skrzywieni i zamienieni w małe, prześmieszne chochliki, w odróżnieniu od ich niegdyś potężnej postaci. Co więcej, byli w błędzie oczekując, że Azmodan przywróci ich poprzednią formę. Rozwścieczony Azmodan obwinił ich o dalsze rządy sprawowane przez Pierwotne Zła i pozostawił ich w nowej formie, a ich degradacja miała być dla niego rozrywką na całą wieczność. Ich porażka wzbogaciła go o informacje, których potrzebował aby osiągnąć sukces w zdetronizowaniu Diablo i jego braci – wydarzenie znane teraz jako „Mroczne Wygnanie“. Ten fakt nie zmiękczył jednak jego serca w stosunku do Upadłych.

Te chochlikowate postrachy, spuszczone przez swojego władcę Azmodana na nasz świat, wykazują tendencję do rozprzestrzeniania się niczym spragniona ludzkiego ciała szarańcza. Znane są przypadki kiedy to w przeciągu minut doszczętnie niszczyły śpiącą wioskę. Niewielkie rozmiarem i małpie z wyglądu, te kreatury posiadają nadzwyczajną siłę i nienaturalną zwinność. Poza ucztowaniem w ludzkich ciałach, jedyną czynnością, która daje tym nieopisanym horrorom przyjemność jest rozmnażanie się – stąd tendencja do spotykania ich w dużych grupach.

Mimo wszystko, ze względu na ich niewielki rozmiar, tchórzostwo zdaje się być jedną z głównych cech tego gatunku. Szybko rzucają się oni do ucieczki, kiedy polegnie jeden z ich braci.

Upadli nie wykazują rzucających się w oczy tendencji do większej organizacji, poza ich predyspozycjami do atakowania w chmarach. Całe szczęście dla ludzkości! Jest ich taka ilość, że gdyby połączyli się w dużej liczbie, byliby w stanie bez problemu zalać całe miasto.

Dzięki dalszym badaniom, udało mi się zidentyfikować pięć odrębnych typów Upadłych:

1. Chochliki – To najpospolitsze z rodziny demonów Upadłych. To stereotypowi Upadli zarówno pod względem wyglądu, jak i zachowania: niewielkie, czerwone, atakujące w chmarach, krwiożercze i tchórzliwe.

2. Szamani – Upadli szamańscy kapłani, którzy przewodzą osadom Upadłych. Słyszałem także pogłoski, jakoby posiadali oni zdolność wskrzeszania chochlików!

3. Szaleńcy – Te rozwścieczone upadłe istoty o niebotycznych rozmiarach są nadęte aż do granic wybuchu. Wrażenie to potęguje fakt, iż te obłąkane demony rzucają się na swoje ofiary, a następnie pchają w siebie nożem i eksplodują. Nie byłem w stanie znaleźć bardziej odpowiedniej nazwy dla tych maniakalnych istot.

4. Nadzorcy – Upadły nadzorca kieruje natarciem mniejszych chochlików, które wprawia w szał, podskakując niczym małpa i warcząc. Nadzorca pośród grupy Upadłych to niebezpieczna rzecz – tchórzostwo które jest zazwyczaj cechą Upadłych zostaje pokonane przez strach przed ich o wiele większymi braćmi.

5. Ogary – te śliniące się paskudztwa często można spotkać w grupach Upadłych. Są one wykorzystywane jako zwierzęta obronne, juczne, a nawet pokarm dla swoich demonicznych panów. Te bestie są bezgranicznie lojalne, niezależnie od złego traktowania jakie je spotyka.

Podejrzewam jeszcze istnienie co najmniej dwóch innych rodzajów Upadłych, ale będę musiał przeprowadzić dalsze badania, zanim zaprezentuję swoje teorie na temat ostatecznej struktury rodziny tych biesów. 

Abd al-Hazir jest sławnym dżentelmenem, historykiem i uczonym. Ostatnimi czasy podjął się bezprecedensowego zadania przeprowadzenia dochodzenia i badań oraz zebrania informacji o unikalnych lokacjach i mieszkańcach naszego świata.